عالی!خیلی خوبخوبمتوسطضعیف

امتیاز: 5 / 5 (1 رای)

اخبار دسته استعدادهای نامرئی • توقع زیادی نیست که حتی یک همشهریمان پیراهن تیم ملی را بپوشد ولی به نظر می‌رسد غیر از چند رشته نوظهور ورزشی و رزمی و چند رشته معدود دیگر سایر رشته‌ها فعلاً جایی در تیمهای ملی ندارند. سهم ما کجاست؟ نگاهی به وضعیت ورزش زنجان • کاش می‌شد وقتی فوتبالی را می‌بینیم، گزارش‌گر آن نامی از زنجان ببرد. همه ما می‌دانیم در صلاحیت و دانش مربیان زنجان حرفی نیست ولی مربیگری و تحویل دادن بازیکن به کشور به چیزی بیش از مربیگری نیاز دارد، چیزی که مربیان لرستان و چند شهر دیگر که جایی در فوتبال این کشور ندارند، دارند. چرا مردم منطق ندارند • درست است که 80 درصد پول مملکت دست 20 درصد مردم است اما این هم هیچ ربطی به بی‌عدالتی ندارد اصلاً این 80 درصد آینه عبرت همان 20 درصدند. داغي كه 40 روزه شد • چه ساده‌لوحانه خيال كرديم سه كودك بي‌پناه قصه‌مان فقط همان يك بار داغ ديده‌اند. به خودمان زحمت نداديم فكر كنيم زهرا، محمدمهدي و مريم،‌ شب قبل هم داغ ديده بودند، دو شب قبل هم همينطور، اصلاً خيلي وقت بود كار آنها داغ ديدن بود.

آخرین روز هفته گذشته (پنجشنبه) یکی از مشترکان پروپاقرص و همیشگی روزنامه مردم‌نو با قدمهای آهسته ولی محکم و با صدایی بلند و لحنی کاملاً‌ جدی و ناراحت به دفتر روزنامه آمد و از اینکه دو روز بود روزنامه برایش ارسال نشده بود، گلایه ‌کرد. زمانی که مسئول توزیع و اشتراک روزنامه ضمن پوزش از ایشان درخواست نمود تا فرم اشتراک سالیانه را برای سال‌جدید تکمیل نمایند، وی با صدایی بلندتر اظهار داشت: «من تا زمانی که زنده هستم می‌خواهم که برایم روزنامه بیاورید».
این سخن تمام همکاران روزنامه را متاثر کرد و ما با این عمل شهروند زنجانی به یاد عملکرد برخی از مسئولان افتادیم که تمام همت و تلاش خود را به کار بسته‌اند تا تنها روزنامه استان را به تعطیلی بکشانند، روزنامه‌ای که چشم امید بسیاری از مردم شهرها و روستاهای محروم و سختی چشیده دیار فرهنگ و تمدن چند هزار ساله به آن دوخته شده است. به راستی که چه فاصله بعیدی است بین این شهروند قدرشناس و آن مسئولی که تلاش می‌کند با هر آنچه در چنته دارد از کین و دشمنی چیزی فرو نگذارد.
خدای را شکر که افراد فرهنگی اطرافمان کم نیستند، آنهایی که خواهان انتشار تنها روزنامه استانند و انتشار و خواندن آن را تا آخرین روزهای زندگیشان تضمین می‌کنند.
اما پنداری در یک بامی با دو هوا، معلق مانده‌ایم، تعلیقی که جز دست و پا زدن در ورطه بی‌فرهنگی آمیخته با نگاه مغرضانه نمی‌باشد و دست و پایی می‌زنیم تا آن را به هوای پاک و بی‌غرض آیین دوستی و جهانی بدون تنگ‌نظری پیوند بزنیم ...
اما انگار حال و هوای انتشار روزنامه مردم‌نو در هوای مسلول و مانده‌ی تناقض و تفاوت از سوی برخی مسئولان گرفتار شده تا تنها منبع اطلاع‌رسانی مکتوب روزانه یک استان که بسیاری از نگاههای مردم شهر و روستا را در این مدت به خود خوانده و به مثابه آشتی مردم با روزنه‌های اطلاع‌رسانی بوده نفسش به شماره بیفتد و تعطیل شود.
این مشترک روزنامه و خیلیهای دیگر نگاهشان را به افقی دوخته‌اند که طلوعش تابش دوباره این روزنامه است و برخی دیگر به همان افق چشم دوخته‌اند که طلوعش خلاف خواسته آنهاست.
اما با این همه، به قولی همتها و امیدها را ارج می‌نهیم و فرصتی نو را در کنار این مردم فهیم انتظار می‌کشیم.